III. Jak rozliczane jest ciepło?
Spółdzielnia mieszkaniowa lub wspólnota mieszkaniowa otrzymuje fakturę na ciepło, które zużyła w danym okresie. Odbiorca ciepła otrzymuje rachunek od sprzedawcy ciepła (np. w przypadku sieci ciepłowniczej od dostawcy ciepła). Pierwszy pomiar jego zużycia następuje na tzw. liczniku głównym odbiorcy.
Ciepło zakupione przez spółdzielnię lub wspólnotę mieszkaniową ogrzewa zarówno mieszkania, jak i tak zwane części wspólne (np. klatki schodowe). Należy się liczyć ze stratami, które wraz ze starzeniem się urządzeń, ich instalacji i izolacji będą coraz większe. To w gestii właściciela instalacji jest zapewnienie, aby te straty, a tym samym całkowite zużycie ciepła na danym osiedlu było jak najniższe poprzez utrzymywanie instalacji wewnętrznych w dobrym stanie.
Każda spółdzielnia, czy wspólnota mieszkaniowa powinna posiadać „Regulamin rozliczania mediów”. Tam powinny być szczegółowo rozpisane zasady, metody i terminy pomiarów oraz sposób podziału zużycia ciepła na części wspólne, czy straty.
Odbiorcy stosują następujące sposoby rozliczania kosztów ciepła:
a) według powierzchni lub kubatury lokali
W przypadku braku jakiegokolwiek opomiarowania indywidualnego podstawę rozliczania kosztów ciepła stanowi powierzchnia lub kubatura mieszkania. Wówczas całe zużyte przez odbiorcę ciepło według wskazań licznika głównego rozdzielane jest na mieszkańców proporcjonalnie według powierzchni (m2) lub kubatury (m3) mieszkania.
b) według wskazań indywidualnych ciepłomierzy
Taki sposób rozliczania występuje najczęściej w nowych budynkach.
Część indywidualna zużycia ciepła rozliczana jest zgodnie ze wskazaniem ciepłomierzy indywidualnych.
Wskazanie głównego licznika - Suma wskazań indywidualnych ciepłomierzy = ilość ciepła do rozliczenia jako części wspólne (+ straty).
Części wspólne i straty rozliczane są najczęściej według powierzchni lub kubatury wszystkich lokali.
c) według podzielników
Wiele spółdzielni mieszkaniowych wykorzystuje podzielniki kosztów do rozliczania kosztów zużycia ciepła przez spółdzielnię.
Podzielniki nie są urządzeniami pomiarowymi, są jedynie alternatywą dla rozliczania kosztów według powierzchni lub kubatury, gdyż uwzględniają szczególne przypadki lokali. Dla przykładu mieszkanie szczytowe będzie wymagać większej ilości ciepła do jego ogrzania niż takie, które sąsiaduje z mieszkaniami ze wszystkich stron. System rozliczania według podzielników wraz z obowiązującymi dla poszczególnych lokali wskaźnikami jest indywidualny dla każdego odbiorcy i powinien być szczegółowo opisany w „Regulaminie rozliczania mediów”.
W tym przypadku według podzielników rozliczane jest całe zużyte przez odbiorcę ciepło.
Więcej na ten temat można przeczytać tutaj
